Identiteitskwesties

 De laatste verzonden brief (het eerste vervolg) eindigde met het volgende: “YHVH’s woorden aan Abraham, Izaäk en Jacob in verbonden en beloften waren niet louter geluiden of uitspraken, maar waren als een DNA dat zou aansluiten bij de geest en het nephesh-leven van deze mannen en hun nakomelingen/zaad. Elohim was en zal blijven waken over Zijn woord om het uit te voeren (Jeremia 1:12).
Hoewel de ontvangers van het Woord niet trouw zouden blijken te zijn vanwege hun zwakheid, kan YHVH “zichzelf niet verloochenen” (ref. 2 Timotheüs 2:13)”.
Ondanks Israëls rebellie en ongehoorzaamheid vonden onze voorouders genade in de woestijn, zoals te zien is in de volgende tekst: “Zo zegt YHVH: ‘Het volk dat het zwaard overleefde, vond genade in de woestijn; toen Israël rust zocht, verscheen YHVH van verre aan hem. Ik heb je liefgehad met een eeuwige liefde; daarom ben ik u trouw gebleven’” (Jeremia 31:2-3).
Vandaag zouden wij, de verlosten van het zaad van Abraham, moeten wandelen zoals onze stamvader deed, “die niet aarzelde bij de belofte van Elohim door ongeloof, maar werd gesterkt in geloof, glorie gevend aan YHVH, en er volledig van overtuigd dat wat Hij had beloofde dat Hij ook in staat was te presteren” (Romeinen 4:20-21). Omdat we zijn geloof hebben, omdat we van zijn zaad zijn en van het geestelijke DNA van YHVH’s Woord, zouden we ook hetzelfde vertrouwen moeten hebben in YHVH’s trouw om te doen wat Hij heeft beloofd te doen aan het Huis van Juda en aan het Huis van Jozef dat wil zeggen, het hele huis van Israël.
Maar als het om onze identiteit gaat, moeten we eigenlijk terug naar het prille begin. Adam en Yeshua hadden een dubbele identiteit; zoon van Elohim, en zoon van Man. Omdat het uit het zaad van Adam komt, geldt dit natuurlijk ook voor ons. De primaire identiteit was het geestelijke (het beeld en de gelijkenis van Elohim), terwijl het tweede natuurlijk was (nephesh). Volgens de Schrift wordt een zaadje “gezaaid als een natuurlijk lichaam, het wordt opgewekt als een geestelijk lichaam. Waar een natuurlijk lichaam is en een geestelijk lichaam. En zo staat er geschreven: ‘de eerste mens, Adam, werd een levend wezen.’ De laatste Adam werd een levengevende geest. Het geestelijke is echter niet eerst, maar het natuurlijke, en daarna het geestelijke” (1 Korintiërs 15:44-46).
We moeten oppassen dat we het embryonale leven van onze geestelijke mens niet ontleden of uit het natuurlijke en fysieke deel halen. Het is belangrijk dat een zaadje intact blijft totdat het eerst op de grond valt, zich hecht aan de aarde zodat het wortel kan schieten.
Wanneer de omstandigheden goed zijn en de geur van water aanwezig is, zal de embryonale geestmens met het DNA van YHVH’s Woord beginnen te ontkiemen en zich te ontwikkelen. Dit verklaart waarom Paulus, toen hij de heidense Atheners aansprak, verklaarde: “Elohim, die de wereld en alles daarin heeft gemaakt, aangezien Hij de Heer van hemel en aarde is, woont niet in tempels die met handen zijn gemaakt… want in Hem leven en bewegen wij en ons bestaan ​​hebben, zoals ook sommige van uw eigen dichters hebben gezegd, ‘want ook wij zijn Zijn nakomelingen’” (Handelingen 17:24; 28). De Vader wist in Zijn wijsheid precies wat Hij deed toen Hij Adam/Mens heerschappij en autoriteit gaf over alle levende wezens. Hij wist zelfs dat Adam een ​​zoon van ongehoorzaamheid zou worden en dat zijn zuivere geestelijke leven zou worden besmet door het geestenrijk van de duisternis. Dus, vanwege de wijsheid en vooruitziende blik van Elohim, was Yeshua voorbestemd om gekruisigd te worden zodat het zaad in de grond zou vallen (om zo te zeggen), te sterven en begraven te worden. “Daarom werden wij met Hem begraven door de doop in de dood, opdat, net zoals de Messias uit de dood is opgewekt door de heerlijkheid van de Vader, ook wij zouden wandelen in nieuwheid des levens” (Romeinen 6:4 cursivering toegevoegd). Paulus zei in 1 Korintiërs 15:23: “ieder in zijn eigen volgorde, eerstlingen eerst”. Waarom was het nodig dat de apostel deze clausule invoegde? De Torah maakt duidelijk dat alle eerstgeborenen YHVH toebehoren (ref. Exodus 13:2). Via Mozes deelde YHVH in niet mis te verstane bewoordingen aan Farao mee dat Israël, als natie, “Zijn zoon, Zijn eerstgeborene” is (zie Exodus 4:22), en ook Zijn erfenis is (Deuteronomium 32:9). Uit de brandende braamstruik introduceerde YHVH Zichzelf aan Mozes door te zeggen: “Ik ben de Elohim van je vader — de Elohim van Abraham, de Elohim van Isaak en de Elohim van Jacob” (Exodus 3:6). verklaring, zei Hij: “Ik heb zeker de onderdrukking van Mijn volk [ami] gezien” (Exodus 3:7, cursivering toegevoegd). Door de hele Schrift heen zegt YHVH herhaaldelijk tegen Israël: “Ik ben YHVH, uw Elohim”, bevestigend dat Israël Zijn volk is. Maar, met dat gezegd, zijn deze woorden van toepassing op het Huis van Israël (Jozef) en zijn verloren stammen die het naamplaatje “Lo Ami” – “Niet Mijn Volk” (ref. Hosea 1:9) – dragen voor meer dan 2.700 jaar? Ja, inderdaad, de natuurlijke en geestelijke identiteit, als het zaad van de voorvaderen en Elohim, was verloren en vergeten voor de leden van dat deel van het Huis van Israël, maar niet zo voor YHVH. Zoals hierboven vermeld, blijft het geestelijke DNA intact. omdat het Woord “trouw blijft want Hij kan Zichzelf niet verloochenen”. Onthoud, “de laatste Adam [Yeshua] is een levengevende geest” (zie 1 Kor. 15:45). Met andere woorden, Hij is het die leven geeft aan de embryonale geest in de mens (in overeenstemming met het zaadbeginsel), en zijn DNA wekt zodat het begint te ontkiemen. De natuurlijke mens van het vlees moet dan een proces van sterven beginnen, om plaats te maken voor de rijping van de geestelijke mens: “Ik moet minderen, hij moet toenemen” (zie Johannes 3:30).
Omdat we het einde van het tijdperk naderen, is en zal volgens YHVH’s beloften het begrip over het zijn van Zijn volk en dat Hij onze Elohim is, exponentieel toenemen.
“Hun vorst zal een van hen zijn, hun heerser zal uit hun midden komen; Ik zal hem dichtbij brengen [ve’hik’rav’tihu – betekent ook: “Ik zal hem offeren”], en hij zal mij benaderen, want wie zou anders naar mij toe durven komen? zegt JHWH. En jullie zullen Mijn volk zijn, en Ik zal jullie Elohim zijn…” (Jeremia 30:21-22). “De felle woede van YHVH zal niet terugkeren totdat hij de bedoelingen van Zijn geest heeft uitgevoerd en verwezenlijkt. In de laatste dagen zul je dit begrijpen…” (vers 30:24). “In die tijd, zegt YHVH, zal Ik de Elohim zijn van alle families van Israël, en zij zullen Mijn volk zijn” (Jeremia 31:1 benadrukt toegevoegd). 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s